جلوه ی عفاف در جامعه ی فردا و تاثیر دختران امروز
ساعت ٦:٠٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٧/٢٦ : توسط : وبلاگ نویس فرهنگی

عفاف جامعه ی فردا  در پرتو حجاب دختران امروز

دختر مظهر جمال و زیبایى و عفاف است و پسران مظهر شیفتگى و مجذوب شدن از آن جهت فرهنگ غنى و ارزشمند اسلام پوشش و حجاب را براى دختران لازم دانسته است و حجاب را حافظ ارزش‏هاى والاى معنوى دختران در برابر مردان قرار داده و در طول تاریخ او را از فساد و تباهى و افتادن در دام شهوت‏پرستان خودپرست نگهدارى نموده است.

                       

نگاه شهوت‏آمیز پسران به دختران و بالعکس از جمله امور نکوهیده‏اى است که پیامبر اسلام (ص) آن را به شدت منع می‏کرد و آن را حرام می‏دانست همان طورى که فرمود:

«النظر سهم مسموم من سهام ابلیس فمن ترکها خوفا من الله اعطاه الله ایمانا یجد حلاوته فى قلبه‏».

 نگاه شهوت‏آمیز تیر زهراگینى است که از سوى شیطان به سوى طعمه خویش رها می‏گردد، پس هر کس به خاطر ترس از خدا نگاه با شهوت را ترک کند خداوند ایمانى به او خواهد بخشید که شیرینى و اثرش را در دلش خواهد دید.

رسول خدا(ص) در حجة الوداع هنگامى که آن بانوی جوان خثعمى به حضورش آمد تا چند پرسش داشته باشد در آن هنگام فضل بن‏عباس همراه بود . این بانو وقتى سؤال‏هایش را مطرح نمود پیامبر خدا(ص) به هنگام پاسخ دادن متوجه شد بین آن خانم و فضل نگاهى رد و بدل گردید و بانو عوض اینکه مطالب آن حضرت را گوش کند به فضل که جوان زیبا و نورسى بود متوجه شده در آن وقت رسول خدا(ص) دست‏خود را به طرف فضل بن‏عباس دراز کرد و صورت او را به طرف دیگر برگرداند و فرمود :

           فخشیت ان یدخل بینهما الشیطان....    

  در نگاه زن جوان و مرد جوان می‏ترسم شیطان قدم نهد و سبب انحراف       آنان گردد.

دانشمندان و علماى بزرگ براى لزوم حجاب به قرآن و احادیث و اجماع و عقل استدلال کرده‏اند و حدود پوشش را براى پسران  و دختران به صورت روشن بیان داشته‏اند، ما در این نوشتار کوتاه از آن جهت که دختر را عنصر اولیه صلاح و رستگارى جامعه می‏دانیم و بر آن اعتقادیم که اگر رستگارى و فلاح در این قشر عظیم حاکم شود رستگارى و عاقبت‏بخیرى مردان را بدنبال دارد و بعکس خداى ناکرده چنانچه دختران جامعه فاسد و تباه شدند مجالى براى اصلاح مردان باقى نخواهد ماند. حال به بخشى کوتاه در باره حجاب و پوشش دختران می‏پردازیم.

نقش «حجاب‏» در سلامت عمومى

در جامعه‏اى که دختر و پسر هر کدام کار متعلق به خویش را انجام دهد و اختلاط و معاشرت بی‏ مرز در آن وجود نداشته باشد دختران غیر متعهد خودنمایى ننمایند و پسران شهوتران هم با چشمان صیاد خویش به دنبال طعمه نگردند، در آن جامعه آرامش روحى و روانى بر زن و مرد حاکم خواهد شد، و ثبات و استحکام ویژه‏اى بر خانواده آن سایه خواهد افکند، و روز بروز بر تعداد پیوند ازدواج‏ها و زناشوییهاى مشروع و قانونى افزوده خواهد گردید که نتیجه آرامش اجتماعات کوچک، آرامش و سعادت جوامع بزرگ انسانى خواهد شد. پس پوشش صحیح بالاترین نعمت الهى است که خداوند بر دختران ارزانى داشته و بر آنان لازم شمرده است.

 

                                 

رسول گرامى اسلام روزى در جمع یاران خویش که در مسجد نشسته بودند، پرسید: بهترین چیز براى دختران چیست؟ کسى نتوانست پاسخ آن حضرت را بدهد. على(ع) به خانه آمد پرسش پیامبر و ناتوانى یارانش را در پاسخ به آن حضرت بازگو کرد. فاطمه زهرا(س) فرمود: خیر لهن ان لا یرین الرجال و لایرونهن، فاخبره بذلک فقال(ص) له: من علمک هذا؟ قال(ع) : فاطمة. قال(ص) : انها بضعة منی ; بهترین چیز براى دختران این است که به مردان نا محرم نگاه نیندازند و مردان نیز به آنها نظر نکنند. امیرمؤمنان(ع) به مسجد برگشت و آن را براى پیامبر و مردم بازگو کرد. رسول خدا(ص) پرسید: از کجا آموختی؟ على(ع) گفت: این پاسخ فاطمه است. در آن هنگام پیامبر(ص) فرمود: فاطمه پاره تن من است.

حدود پوشش دختران از دیدگاه فقهاء اسلام

بسیارى از فقهاء شیعه و اهل در مورد وجوب پوشش ادعاى اجماع و اتفاق نموده‏اند و ذیل تفسیر آیات سوره نور و احزاب حدود و مقدار پوشش را براى دختران مشخص نموده‏اند. در اینجا به بیان برخى از نظریات فقهاء می‏پردازیم:

 در الفقه على مذاهب الخمسه آمده است: علماء اسلام اتفاق نظر دارند که بر هر یک از دختران و پسران لازم است آنچه را در خارج نماز باید بپوشد در حال نماز هم باید بپوشد سپس می‏گوید : به عقیده ی علماء شیعه امامیه بر دختران در حال نماز همان قدر از بدن را واجب است‏ب پوشاند که در غیر نماز باید از نامحرم بپوشد.

امام خمینی (ره ) و فقهای اسلامى در دو موضع از کتاب‏هاى فقهى خود وجوب حجاب و حدود پوشش را براى بانوان مطرح نموده‏اند.

الف - در بحث پوشش در حالت نماز (بحث‏ساتر)

ب - در بحث نگاه کردن مرد نا محرم به دختران نامحرم و یا عکس‏آن

علامه حلى(ره) می‏فرماید: جمیع بدن زن عورت است جز چهره او به اجماع همه علماء، در همه شهرها جز ابوبکر بن‏عبدالرحمان بن‏هشام که تمام بدن زن را عورت دانسته است. سخن او به اجماع فقهاء مردود است. زیرا از نظر علماء ما (شیعه) دو دست تا مچ نیز مانند چهره است و عورت نخواهد بود. مالک بن‏انس و شافعى و اوزاعى و سفیان ثورى در این جهت‏با علماء شیعه هم عقیده‏اند، ابن‏عباس در تفسیر کلام خدا:

«و لا یبدین زینتهن الا ما ظهر منها»

وجه و کفین را با هم استثنا نموده است.