فجر طلیعه ی تمدن اسلامی
ساعت ٤:۳٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱٢/۳ : توسط : وبلاگ نویس فرهنگی

انقلاب اسلامی - فتنه ها - بصیرت و حضور آگاهانه ی ملت

تقدیم به

ره جویان  بصیر حاضر در

صحنه ی نقش آفرینی اسلام

گوش کن!… صدای پای انقلاب اسلامی می آید. رابطه «انقلاب» با «اسلام»، همان رابطه «ولایت» است با «فقیه»، که انقلاب و ولایت، به خودی خود زیبا نیست. انقلاب اگر سبز باشد و اسلامی نباشد، ملت ها پسش می زنند. ولایت اگر ولایت فقیه نباشد که شعبه ای از ولایت رسول الله است، ملت ها دیر یا زود پسش می زنند. فرعون بیشتر از مبارک بر مصر حکومت کرد. مبارک بازیچه دست فراعنه است.

در مصر، دیدنی تر از اهرام ثلاثه، انتفاضه است. ما هنوز هم بهمن پنجاه و هفتی هستیم. «۹ دی ۸۸» بخشی مهم از یوم الله «۲۲ بهمن ۵۷» بود. ما نقطه عطف انقلاب اسلامی پدران مان هستیم. بهمن ۵۷ سی روز نبود. سیمرغ آتشفشان قاهره های دربند بود. فتنه ۸۸ کارش با سیدعلی بود یا بن عمر؟! چه می خواستند و چه شد! بنازم این جمله طنز را؛ «تونس، تونس اما سران فتنه نتونستن»! تونس اگر توانست، به خاطر ضد آمریکایی بودن جنبش بر حق شان بود.

در جمهوری اسلامی ایران هم، فتنه اگر نتوانست و بصیرت اگر توانست، به خاطر آمریکایی بودن سران فتنه و ضد آمریکایی بودن نظام مقدس ما بود. از این پس به جای فتنه ۸۸ بیشتر باید از بصیرت ۸۸ سخن گفت.

خاورمیانه، صدای بصیرت ما را شنید. مصری که روزگاری دولتش میزبان شاه فراری ما بود، حالا ملتش شاه خودش را برنمی تابد. مصر، موسی می خواهد، نه فرعون. مبارک، عزیز مصر نیست. مبارک زشت است، عزیز مصر زیبا بود. مبارک هم بازیچه دست آمریکاست. مستقل بودن از بازیچه بودن بهتر است.

سران فتنه چاپلوسی آمریکا و اسرائیل کردند. خاک بر سر متملقین! خاک بر سر هر چه ریاکار چاپلوس! خاک بر سر سران فتنه که به جای مدح ماه، دست بر گردن شب انداختند و خاک بر سر سالوس منافقی که با جرج سوروس، هم بستر فتنه شد! آمریکا و اسرائیل خواستند با کمک یک مشت بازیچه و چند عدد میکروب سیاسی، از جمهوری اسلامی کاریکاتور بکشند!

یک عده از خواص که نام فرزندشان حتی «عبدالله» نیست، این وسط اما خوش، خوشان شان شد و نامه سرگشاده نوشتند. «بازیچه» را «آقا» گفت. «میکروب سیاسی» را «آقا» گفت و هنوز هم حرف ما همان خطبه های نمازجمعه مولای مان است. اولا «رهبری» نه، و «رهبر انقلاب اسلامی».

نام بلند «علی» را درست باید گفت و ثانیا رهبر معظم انقلاب اسلامی، فقط از اوضاع جامعه خودمان باخبر نیست. خامنه ای از اوضاع جهان باخبر است. کسانی که از عهده تربیت بچه های خود برنیامدند، ما از اوضاع شان باخبریم. خمینی از اوضاع شما باخبر بود که فقط در خامنه ای، لیاقت رهبری دیده بود.

کسانی که بچه شان فرار می کند از خانه، چطور می خواهند جامعه را اداره کنند؟! مهدی هاشمی به این کشور برگردد، «رنج قانون» به استقبال او می رود، نه «گنج قارون». گذشت دوره ای که عده ای از سابقه خود چماق بر فرق ما بکوبند. ما همه سابقه داریم! راستی، کدام سابقه؟! ۱۸ تیر، سابقه شما بود که مردود شدید در آن.

زندگی شاهانه، سابقه شماست. ادعای تقلب سابقه شماست. فتنه ۸۸ در سابقه شماست. آشوب عاشورا سابقه شماست که در آن مردود شدید. ۹ دی سابقه شما بود که مردود شدید در آن. ۸ ماه جنگ تحلیلی، سابقه شماست. نامه بدون سلام سابقه شماست. اتفاقا ملاک اگر حال فعلی افراد نباشد و سابقه افراد باشد، عالیجناب راس فتنه باز هم متهم است.

حرف من هنوز هم همان حرف های نمازجمعه سیدعلی است. ولی امر مسلمین جهان، فقط رهبر ما نیست. خامنه ای، این خلف صالح خمینی، امید آنانی است که در تونس، «بن عمر» را نمی خواهند و در مصر، «مبارک» را، در شبه جزیره، «ملک عبدلی» را و در ایران، سران فتنه را. خامنه ای پاسدار رای همه ملت های منطقه است. این روزها در سی و دومین سالگرد انقلاب اسلامی، خاورمیانه چقدر دیدنی شده است. ملت ها همه هنرمند شده اند. کاریکاتوریست شده اند.

کاریکاتور، هنر مصری هاست. کاریکاتور، هنر تونسی هاست. کاریکاتور، هنر ماست و دوئل میان فتنه و بصیرت، به سکانس رویایی خود رسیده. این فقط «بن فتنه» نیست که در بهشت زهرا از ۷۲ تن اخراج می شود. «بن عمر» هم از تونس اخراج می شود و مصر، به جز روستایی کویری در دل ایران، نام کشوری آفریقایی است. به ایران گردان و جهان گردان می گویند توریست و به حامیان سران فتنه، به آمریکا و اسرائیل می گویند تروریست. توریست، نیل را از موسی و کویر را از رای پابرهنه ها بیشتر دوست دارد. تروریست، فتنه را از بصیرت بیشتر دوست دارد.

کاش همان گهواره که موسی را به نیل انداخت، صندوق رای مصری ها شود. من مصری نیستم اما مبارک را نمی خواهم. همچنان که مصری، ایرانی نبود و خمینی را می خواست. شاه را نمی خواست. تونس و مصر، پایین شهر این جهان اند. دنیا که فقط «منهتن» نیست. میزان رای مردم همه کشورهاست.

فتنه ۸۸ موزه عبرت توریست هاست، که یک تیر، چگونه برمی گردد به چشم تیرانداز. بن عمر هم مثل موسوی مثل خاتمی مثل کروبی مثل مبارک مثل آل سعود مثل شاه، فراری شده، سوار گاری شده. به به! چه سالگرد انقلاب اسلامی ای… این بانگ آزادی کز خاوران خیزد، فریاد انسان هاست کز نای جان خیزد؛ آتشفشان قهر ملت های دربند است، حبل المتین توده های آرزومند است.

*   *   *

اینجا خاورمیانه…

« موسی جلوداراست ونیل اندرمیان است ».

التماس دعا